Πέμπτη, 22 Μαρτίου 2012

Λόγος για την επέτειο της 25ης Μαρτίου



25 Μαρτίου 2012. Σήμερα γιορτάζουμε την επέτειο της επανάστασης των Ελλήνων κατά του τουρκικού ζυγού. Ταυτόχρονα γιορτάζουμε τον Ευαγγελισμό της Θεοτόκου.

Το 1453 υπέκυψε  η Βυζαντινή Αυτοκρατορία στα χέρια των Οθωμανών που την πολιορκούσαν. Σχεδόν 4 αιώνες αργότερα, στις 25 Μαρτίου το 1821 ξεκίνησε ο απελευθερωτικός αγώνας των υπόδουλων Ελλήνων. Οι Έλληνες αγωνιστές με ελάχιστα υλικά εφόδια αλλά πλημμυρισμένοι από το πάθος για την ελευθερία ξεκινούν τον επαναστατικό αγώνα. Οι νίκες ολοένα και πληθαίνουν δυναμώνοντας την αυτοπεποίθηση του ελληνικού λαού και οπλίζοντάς τον με αισιοδοξία και αποφασιστικότητα.
Γράφονται σελίδες ένδοξες της ιστορίας μας. Παντού θυσίες. Στην Αλαμάνα, στη Γραβιά, στα Ψαρά , στο Σούλι, στη Χίο. Μια χούφτα Έλληνες πολεμούν και νικούν τον οθωμανικό στρατό. Οι Ευρωπαίοι αρχίζουν πια να βλέπουν με συμπάθεια τον ελληνικό ξεσηκωμό. Βέβαια, σε έναν πόλεμο δεν είναι δυνατόν να μην υπάρξουν απώλειες. Πολλές μάχες χάθηκαν και πολλοί άνθρωποι σκοτώθηκαν. Αναλυτικά για όλα αυτά θα σας μιλήσουν τα παιδιά.
Εγώ θα ήθελα να θέσω ένα άλλο ερώτημα: Η επανάσταση αυτή ξεκίνησε από Έλληνες της Ελλάδας;

Κυριακή, 12 Φεβρουαρίου 2012

Είμαστε υποκριτές!

Πρωί Κυριακής 12/2/2012... Παραμονή ψήφισης του 2ου μνημονίου κι εγώ ενημερώνομαι διαδικτυακά χαλαρή στον καναπέ μου...
Ανάμεσα σε άρθρα μνημονιακά, αντιμνημονιακά, κρίσης, χρεωκοπίας, παραμονής ή εξόδου από το ευρώ μια σκέψη μου καρφώθηκε στο κεφάλι.
Είμαστε υποκριτές. Υποκριτές του χειρίστου είδους... Φθηνοί και δίχως καν την ανάγκη να κρύψουμε αυτήν μας την υποκρισία.
Ξιπαστήκαμε που ένας υπουργός δεν διάβασε το μνημόνιο! Ήταν σαν να ακούσαμε το πιο τρελό νέο του κόσμου! Δηλαδή, όλοι εμείς πριν από 2 χρόνια πιστεύαμε ότι όλα τα νομικά κείμενα διαβάζονταν από όλους όσοι τα ψήφιζαν; Με το χέρι στην καρδιά το πίστευε αυτό κανείς;
Έπειτα, τρελαθήκαμε που οι δανειστές μας έχουν απαιτήσεις από εμάς! Άκουσον άκουσον! Ξεθάψαμε ό,τι ιστορικό γεγονός ενώνει (ή χωρίζει) τις δύο χώρες, για να δικαιολογήσουμε την ανικανότητα των πολιτικών μας να βρουν τα λεφτά που φάγανε. Παίζουμε με την μνήμη σφαγιασθέντων - που υποκριτικά πάλι θυμηθήκαμε μόλις τώρα - για να δικαιολογήσουμε τα αδικαιολόγητα. 
Για να μην θυμηθώ το περιβόητο "μαζί τα φάγαμε" που έπεσε σαν κεραυνός εν αιθρία στον ανέφελο ουρανό μας! Μαζί; Είναι δυνατόν; Μα πώς; Κι εγώ δεν έφαγα τίποτα; Ε, εντάξει, έβαλα το παιδί μου σε ένα πόστο που δεν το δικαιούταν, λάδωσα την πολεοδομία για το αυθαίρετό μου, πήρα επιχορήγηση για άνοιγμα επιχείρησης και μετά έκλεισα την επιχείρηση προτού κλείσει χρόνος από τα εγκαίνια, αλλά όχι και μαζί! Δεν το δέχομαι!
Τέλος, η σκέψη μου πάει στους άστεγους. Πολύ ευαίσθητη κοινωνική ομάδα αδιαμφισβήτητα. Αλλά, αναρωτιέμαι... Δεν υπήρχαν και πριν από δύο χρόνια; Είναι μόνο τώρα που όλοι κόπτονται για την πολιτεία που δεν μεριμνά, για τους ανθρώπους που δεν παραστέκονται, άκουσα ακόμα και κατηγόριες γιατί ήθελα να χιονίσει στο κέντρο της Αθήνας, γιατί λέει δεν στέργω τον πόνο των αστέγων! Τι υποκριτές Θεέ μου! Τι υποκριτές! Είναι δυνατόν; Τόσα χρόνια τους προσπερνούσαν σαν να μην υπήρχαν, εκνευρίζονταν που έπιαναν χώρο με τα χαρτόκουτά τους, σχεδόν τους πατούσαν στο πεζοδρόμιο και τώρα είναι οι πρώτοι που προτάσσουν το στήθος τους υπέρ τους... Τώρα που ο κίνδυνος ξαφνικά να μπει κανείς σε μια τέτοια ομάδα είναι ορατός, μόλις τώρα αρχίσαμε να βλέπουμε τους ανθρώπους γύρω μας...
Το ίδιο όμως δεν συμβαίνει και στα πολιτικά πράγματα της χώρας; Μόλις τώρα που έφτασε ο κόμπος στο χτένι ανακαλύψαμε αυτούς που τόσα χρόνια έτρωγαν, έκλεβαν, λυμαίνονταν... Τι να πω; Κάλλιο αργά παρά ποτέ ή ότι μάλλον μπήκε το αυγό στον κώλο; 

Σάββατο, 3 Δεκεμβρίου 2011

Αναμονή

Αναμονή
Α. Κιόρογλου

Πάνω στον ουρανό 
ήταν δυο άνθρωποι. 
Περίμεναν 
τη ζωή να περάσει. 
Μα εκείνη δεν είχε έρθει καν. 
Έτσι έμειναν εκεί
δίχως να κατέβουν 
παρά μόνο όταν χάραξε.

Έθιμο της Αγίας Βαρβάρας στη Δράμα!

3 Δεκέμβρη σήμερα και η Δράμα βρίσκεται σε αναβρασμό!
Για όσους δεν γνωρίζουν την πόλη, μέσα στο κέντρο της υπάρχει μια ολόκληρη περιοχή πλημμυρισμένη από νερό. Μικρές λιμνούλες και ποταμάκια, πάπιες, χρυσόψαρα και γρασίδια σε ένα αρκετά μεγάλο κομμάτι της πόλης και ανάμεσα κάμποσες καφετέριες, όπου κάθε Δραμνινός κάνει το πέρασμά του ιδίως τους καλοκαιρινούς μήνες. 
Μια μικρή όαση λοιπόν στο κέντρο της πόλης. 
Αυτή η μικρή όαση, αντίθετα με τον καιρό, κάθε 3 του Δεκέμβρη, με πολύ πολύ κρύο γεμίζει κόσμο. Ο λόγος;

Σάββατο, 26 Νοεμβρίου 2011

Αγαπάω να πετάω στο νερό!

Από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου, το νερό ήταν πάντα το στοιχείο μου. Οι πισίνες ήταν το φυσικό μου περιβάλλον, το χλώριο η μυρωδιά των παιδικών μου χρόνων. Ακόμα και σήμερα μπαίνοντας σε ένα κολυμβητήριο είναι σαν να ανοίγω το ντουλάπι που κρύβουμε τα παλιά παιδικά παιχνίδια.
Μπήκα λοιπόν στη διαδικασία να σκεφτώ σοβαρά γιατί μου αρέσει τόσο πολύ το νερό και το κολύμπι... 
Μέσα μου το κολύμπι και το νερό τα ταυτίζω με την ελευθερία. Γιατί όμως;

Τρίτη, 22 Νοεμβρίου 2011

Χριστουγεννιάτικο θεατρικό για σχολική γιορτή


Το δέντρο που δεν είχε στολίδια
θεατρικό Χριστουγέννων
από την Άννα Κιόρογλου

Εσωτερικό σπιτιού. Ο χώρος δεν έχει τίποτα εκτός από ένα βάθρο, μία καρέκλα ή ένα παταράκι όπου όταν βγει θα καθίσει ή θα πατήσει το παιδί που θα κάνει το δέντρο. Το κομμάτι με τους αφηγητές μπορεί να γίνει με πολλούς και διαφορετικούς τρόπους. Μία πρόταση είναι να μπαίνουν οι αφηγητές διαδοχικά από διαφορετικές εισόδους κάθε φορά. Άλλη είναι να είναι μαζεμένοι σε μία γωνιά εξ αρχής και να κάνουν πως συζητάνε μεταξύ τους λέγοντας τα λόγια τους.Αυτοσχεδιάστε!



Αφηγητής1: Σε κάποιο σπίτι όμορφο
μακριά από την Αθήνα,
Χριστούγεννα πλησίαζαν
και μύριζε η κουζίνα.

Μία βδομάδα έμενε
ως τη μεγάλη ώρα
που τα χριστούγεννα έφταναν
μαζί και με τα δώρα.

Αφηγητής2: Το σπίτι ήταν φτωχικό
χρήματα δεν υπήρχαν
ένα έλατο για στόλισμα
χριστουγεννιάτικο είχαν.

Δευτέρα, 2 Μαΐου 2011

Πάμε για παράσταση!!!



Με Δύναμη από την Κηφισιά (των Δημήτρη Κεχαΐδη-Ελένης Χαβιαρά) 


Σκηνοθεσία: Στέλλα Κρούσκα
Σκηνογραφία-ενδυματολογία: Διονύσης Μανουσάκης
Από τη θεατρική ομάδα του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών

Η Φωτεινή, η Μάρω, η Αλέκα και η κόρη της Ηλέκτρα προσπαθούν ν' αλλάξουν τη ζωή τους. Μέσα από σκηνές καθημερινής τρέλας και παραληρηματικούς διαλόγους τις βλέπουμε να γελάν, να αγαπούν και να ελπίζουν σε ένα ταξίδι ανανέωσης. Καινούρια πρόσωπα, άνδρες από το παρελθόν και τωρινές αγάπες απειλούν να ακυρώσουν αυτό το ταξίδι. Η φιλία όμως υπερισχύει σε ένα έργο για τη γυναικεία ψυχολογία, τον έρωτα και τις σχέσεις των δύο φύλων. 

Παραστάσεις 9 - 13 Μαίου
Θέατρο Δημήτρης Ποταμίτης (Ιλισσίων 21 & Κερασούντος,Ιλίσσια, Αθήνα)
Τηλέφωνο κρατήσεων: 6940609966
Ώρα έναρξης: Δευτέρα με Πέμπτη: 9.00 μ.μ. Παρασκευή: 6.00 μ.μ. 
Διάρκεια: 120'

ΕΙΣΟΔΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΗ