Κυριακή, 16 Ιανουαρίου 2011

Οι λεπτομέρειες

Από μικρή θυμάμαι τον εαυτό μου να παρατηρώ τις λεπτομέρειες. Ένιωθα ότι μου δίνουν πρόσβαση σε μια γνώση που είναι εκεί αλλά λίγοι της δίνουν σημασία. Αγαπώ πολύ ακόμα και σήμερα να παρατηρώ τους ανθρώπους. Αυτές οι μικρές μικρές λεπτομέρειες που κάνουν τον άλλο τόσο ξεχωριστό και συνάμα αναγνωρίσιμο. Ξέρετε...αν δεν το κάνετε ήδη, θα εκπλαγείτε από τα πόσα πολλά μπορείτε να μάθετε από έναν άνθρωπο μόνο και μόνο από τις λεπτομέρειες!
Θέλω να πω...Η πρώτη σκέψη για αυτή μου τη συνήθεια - τη συνήθεια της παρατήρησης - ήταν κάτι σαν ένα μικρό στοίχημα με τον εαυτό μου. "Θα μπορούσα να αναγνωρίσω τους γονείς μου μόνο από τη σκιά τους; Θα μπορούσα να δω τη σκιά από τους φίλους μου και να είμαι βέβαιη ότι είναι αυτοί;"
Ήταν πραγματικά ένα παιχνίδι! Αν προσπαθήσετε να απαντήσετε σε αυτό το ερώτημα, θα δείτε ότι αρχίζεις και αποκλείειες εξαρχής χαρακτηριστικά που αλλάζουν. Τα μαλλιά και γενικά το κούρεμα είναι το πρώτο που αποκλείεις. Ψάχνεις να βρεις εκείνα τα αναλοίωτα χαρακτηριστικά! Για παράδειγμα ο σχηματισμός της παλάμης, το σχήμα των δαχτύλων, το προφίλ του προσώπου, το πώς κάποιος κάθεται σταυροπόδι. Καμπουριάζει; Γέρνει μπροστά; Κάθεται με ίσια την πλάτη; Σταυρώνει τα χέρια πάνω στο γόνατο ή έχει τα χέρια χαλαρά στην κοιλιά; Και η λίστα θα μπορούσε να συνεχίζει...
Θα μου πεις...σιγά τις λεπτομέρειες που θα χάσω και χρόνο! Ναι αλλά σκέψου ότι όταν σβήνουν τα φώτα είναι αυτές οι λεπτομέρειες που λειτουργούν ως στοιχεία αναγνώρισης...
Ξεκίνησε ως παιχνίδι που το συνεχίζω και σήμερα. Για να είμαι ειλικρινής, όμως, αυτό το παιχνίδι με βοηθά να δίνω την ίδια προσοχή και στα εσωτερικά χαρακτηριστικά...
Στις εποχές που ζούμε νομίζω ότι οι άνθρωποι δίπλα μας έχουν την ανάγκη να λάβουν λίγη προσοχή. Όπως ο καθένας μας άλλωστε. Εμένα μου αρέσει να τιμώ την προσωπικότητα που έχω δίπλα μου αν μη τι άλλο παρατηρώντας την...
Σε τελική ανάλυση είναι το εργαλείο να ψάξω βαθιά και στο δικό μου είναι. Στο δικό μου εαυτό...

3 σχόλια:

  1. πολυ ενδιαφερον αυτο που κανεις...απαιτει ομως κοπο..εγκεφαλικη ενεργεια..προσπαθεια...

    θα ηθελα να διαβασω λεπτομερειες και για αλλα πραγματα που παρατηρεις....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Δε νομίζω ότι απαιτεί τόσο κόπο. Είναι θέμα συνήθειας. Στο τέλος γίνεται κομμάτι από τον εαυτό σου και... απλά έτσι λειτουργείς!
    Όσο για τα άλλα πράγματα που θα ήθελες να ξέρεις, έχει πλάκα να παρατηρείς τους άλλους ενώ αυτοί δεν το ξέρουν. Εκεί βλέπεις τον πραγματικό άνθρωπο. Βλέπεις αντιδράσεις, γκριμάτσες, κινήσεις που περνούν απαρατήρητες. Επίσης, μου αρέσει να προσπαθώ να αντιλαμβάνομαι από τη χροιά της φωνής τη διάθεση...Βέβαια, είναι πιο δύσκολο γιατί αναπόφευκτα κάποιες φορές προβάλλεις τα δικά σου συναισθήματα στον άλλο. Αυτά εν ολίγοις. Ελπίζω να σε κάλυψα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. /Η Ανώνυμος είπε... Είναι πολύ ανθρώπινο αυτό που κάνεις. Μη σταματήσεις να μοιράζεσαι τις σκέψεις σου. Με τον τρ'οπο αυτό δείχνεις και σε μας άλλες οπτικές γωνίες για να παρατηρούμε τους ανθρώπους και να κατανοούμε τις συμπεριφορές τους.

    ΑπάντησηΔιαγραφή