Δευτέρα, 28 Φεβρουαρίου 2011

Μάρτης

Αύριο βγαίνει ο κουτσο-Φλέβαρος και μπαίνει η Μάρτης. Οι περισσότεροι από εμάς θυμόμαστε αυτήν την άσπρη-κόκκινη κλωστή που φορούσαμε στο χέρι "για να μη μας κάψει ο ήλιος"! Δεν μπορεί! Όλο και κάποια στιγμή φορέσατε Μάρτη. 
Και μετά, όλη εκείνη η ιστορία με το πότε τον βγάζουμε! Στην πόλη μου το βγάζουμε όταν δούμε πελαργό, στην Αθήνα έμαθα ότι το βγάζουν μόνο άμα βγει ο μήνας. Μετά το βάζαμε κάτω από μία πέτρα ή στα κεραμίδια, κάναμε μια ευχή και περιμέναμε να βγει αληθινή!

Τετάρτη, 23 Φεβρουαρίου 2011

Πορείες σε κλειστό κέντρο. Γιατί;

Με αφορμή τη σημερινή πορεία και γενικά όλες τις πορείες που πραγματοποιούνται στο κέντρο της Αθήνας, έκανα μια σκέψη που ξέρω ότι ίσως εγείρει πολλές αντιρρήσεις ή χαρακτηριστεί εντελώς ουτοπικό. Δε με ενδιαφέρει.
Δυσκολεύομαι να δω την αναγκαιότητα του κλεισίματος του κέντρου της Αθήνας κάθε φορά που υπάρχει πορεία...

Τρίτη, 22 Φεβρουαρίου 2011

Πάνε περίπου 10 μέρες που δεν έγραψα και αυτό δεν ήταν καθαρά επιλογή μου. Ας πούμε ότι απλά δεν μπορούσα. Σήμερα αποφάσισα ότι θα ήθελα να συζητήσω μια φράση που άκουσα και που δένει με μια συζήτηση που είχα με κάποια καλή μου φίλη.
Κάποιος, λοιπόν, μιλώντας για το επάγγελμα του παιδαγωγού έλεγε ότι δεν πρέπει να προσποιείσαι με τα παιδιά!
Η ένστασή μου είναι στο δεύτερο σκέλος...Θέλω να πω...Γιατί ειδικά στα παιδιά; Δηλαδή, υπάρχουν καταστάσεις που το να προσποιείσαι είναι θεμιτό;

Σάββατο, 5 Φεβρουαρίου 2011

Ένα απλό περιστατικό

Σήμερα επέστρεφα στο σπίτι μου, έπρεπε, όμως, να κάνω μία στάση στο σούπερ μάρκετ. Όταν κατέβηκα από το λεωφορείο δεν ένιωθα καθόλου καλά και ζαλιζόμουν. Περπάτησα ωστόσο ως το μάρκετ, μήπως και ο αέρας με βοηθήσει. Τζίφος...Ένιωθα χειρότερα... Ντράπηκα να μπω στο μαγαζί σε αυτήν την κατάσταση και προτίμησα να καθίσω σε ένα πεζούλι λίγο πιο κει για να ηρεμήσω και να συνέλθω.

Πέμπτη, 3 Φεβρουαρίου 2011

Πειράματα στην κουζίνα!

Είναι κάτι μέρες που ξυπνά η Βέφα μέσα σου! Και λες: Σήμερα θα φτιάξω μια υπερπαραγωγή! Ή πάλι αποφασίζεις ότι κάτι θέλεις να φας, δε θες να παραγγείλεις και αποφασίζεις να μαγειρέψεις με ό,τι έχεις!
Όσο φιλόδοξο κι αν ακούγεται δε βγαίνει πάντα σε καλό! Τα φοιτητικά χρόνια έχουν παρέλθει για μένα αλλά η κατάσταση στην οποία ζω είναι πάνω κάτω στο ίδιο πλαίσιο. Το μεγάλο μου κουσούρι είναι ότι σιχαίνομαι να πηγαίνω στο σούπερ μάρκετ...Πραγματικά δεν έχω χειρότερο - εκτός από το να δοκιμάζω ρούχα...
Μέσα σε αυτά τα χρόνια, λοιπόν, έχω φτιάξει τις δικές μου υπερπαραγωγές!

Τρίτη, 1 Φεβρουαρίου 2011

Εν αρχήν ην η ανάγκη!

Συχνά αναρωτιόμουν τι είναι αυτό που κάνει τον άνθρωπο να σηκώνεται από το κρεβάτι του το πρωί...Τι είναι αυτό που κάνει τους ανθρώπους να τρέχουν, να δουλεύουν, να διασκεδάζουν, να αγαπούν, με μια λέξη να ζουν.
Θα μου πεις...μεγάλο θέμα και άπιαστο. Τελικά, βρήκα μια απάντηση που εμένα τουλάχιστον με ικανοποιεί. Αυτό που κάνει τον κόσμο να κινείται είναι η ανάγκη.
Η ανάγκη για ζωή, για δημιουργία, για απόλαυση, η ανάγκη για τα πάντα.