Σάββατο, 12 Μαρτίου 2011

Φόβος

Εχθές μία καλή μου φίλη κοντά στα 50 με πήρε τηλέφωνο ιδιαίτερα προβληματισμένη...Με πολύ σοβαρό ύφος μου λέει: "Πάνε - για τους νοτιοελλαδίτες πήγαινε- στην τράπεζα και τράβα όσα χρήματα μπορείς!". Ήταν πολύ σοβαρή και δεν με έπαιρνε να κάνω πλάκα, οπότε ρώτησα το λόγο. Έμαθε από κάποιον, που του είπε κάποιος ότι από τώρα μέχρι τις 25 του Μάρτη θα έχουμε σοβαρό πρόβλημα ρευστότητας. Για όσους δεν το γνωρίζετε η 25 Μάρτη φέτος είναι ...τριπλή γιορτή! Εκτός από την εθνική επέτειο και τον Ευαγγελισμό της Θεοτόκου είναι και η μέρα που ο πρωθυπουργός διεκδικεί κι εγώ δε ξέρω τι από την Ευρώπη σε μια κρίσιμη Σύνοδο Κορυφής...
Δε ξέρω με τι να ανησυχήσω περισσότερο...
Με την πιθανότητα αλήθειας αυτής της πρότασης ή με το γεγονός ότι ένας άνθρωπος κάτι λιγότερο από 50 χρονών, που δουλεύει μια ζωή, έχει κάνει τους αγώνες του, έχει βγει νικητής σε πολλούς από αυτούς, έχει τέλος πάντων καταφέρει αρκετά, να φοβάται μήπως και του δεσμεύσουν τα χρήματα στην τράπεζα; Και πέρα από την τράπεζα, να φοβάται για το τι θα γίνει με τα χρήματά του, αν θα συνεχίσουν να υπάρχουν ή αν θα υποτιμηθούν. 
Είναι σοκαριστικό να σκέφτομαι ότι κάνεις μια ζωή θυσίες και αγώνες και στο τέλος να φοβάσαι. Και προφανώς δεν είναι μόνο η φίλη μου! Δεν μπορώ να το δεχτώ ως αναγκαίο μέτρο να τρομοκρατούμαι μέσα στο σπίτι μου. Δεν μπορώ να το δεχτώ ως αναγκαίο μέτρο για την ανάκαμψη της χώρας να με φοβίζουν και να με κάνουν να σκέφτομαι το μέλλον με σκούρα χρώματα. 
Όπου και να κοιτάξεις βλέπεις τον φόβο! Για το σήμερα, για το αύριο. Φόβος μέσα στα μάτια των ανθρώπων και ακόμα χειρότερα, φόβος στις ψυχές τους. Αν μιλήσεις με ανθρώπους στα ταξί, στις ουρές υπηρεσιών βλέπεις, ακούς, μυρίζεσαι το φόβο
Αυτός είναι ο εχθρός μας. Φοβούμενοι δεν κάνουμε τίποτα...Έτσι το βλέπω εγώ κι ας μοιάζει ρομαντικό. 
Και για τους πιο ορθολογιστές, δείτε το και πρακτικά. Είτε φοβάσαι είτε όχι δεν αλλάζει τίποτα. Οπότε ποιος ο λόγος; 
Το σαράκι του φόβου δύσκολα ξεριζώνεται, αλλά είναι σπουδαία απόφαση να το καταφέρεις. Δε θα επικαλεστώ προγόνους, μαχητές και μάχες. Μόνο την προσωπική ιστορία του καθενός. Έχετε ανταπεξέλθει σε πολύ δύσκολες ιστορίες. Ο καθένας ξεχωριστά κλήθηκε κάποια στιγμή να αντιμετωπίσει συνθήκες και καταστάσεις που όπως και όλο αυτό, δεν προκλήθηκαν από τον ίδιο, ούτε τις όριζε ο ίδιος. Αλλά ανταπεξήλθε! Μέσα στη δική του ιστορία ο καθένας κατάφερε να περάσει αλώβητος, ή τουλάχιστον όχι θανάσιμα λαβωμένος, από καταστάσεις που δεν φαντάζονταν καν ότι θα μπορούσε να τις αντιμετωπίσει! Από τη δική σας προσωπική ιστορία πάρτε κουράγιο και συνεχίστε!  Δύναμη θέλει! Μόνο να είστε δυνατοί και ανεπηρέαστοι από την προπαγάνδα!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου